Grijze gestript

Gisteren ben ik tot op de bodem gegaan. Van de grijze SW heb ik samen met mijn dochter de vloer uit de auto gehaald om die te gaan hergebruiken in de blauwe SW. Ik kwam nog wat spullen tegen die ik goed kan gebruiken en die in betere staat verkeren dan de originele van de blauwe. en dan steeds wwer die twijfel... Had ik die grijze opgeknapt, was die dan toch niet zo slecht, het is zo'n mooie kleur...

Onder de vloerbedekking kwam ik nog wat isolatie- en ontdreuningsmatten tegen. De isolatie was nog heel goed, behalve die onder de bestuurdersstoel, die is rot. De overige delen zijn nog heel goed. Ik heb eens gezocht naar goede alternatieven, maar wil eigenlijk zo dicht mogelijk bij het origneel blijven, de sound van mijn 33 niet teveel geweld aan doen. Ik heb wel eens gezegd dat ik geen radio nodig heb, ik rij immers in een Alfa Romeo boxer. (zie, of beter, luister ook mijn vorige post.)
Enfin, voor de geinteresseerden, hier, deze is leuk en hier interessante informatie over autoisolatie. Ik weet nog niet wat die aanpassingen allemaal gaan kosten met die materialen, maar zwaarder wordt de auto daar heel zeker van.

Ik doe het op de low budget manier: antidreunmatten uit de ooude auto halen met een föhn met hulp van dochterlief.

De isolatiematten hergebruik ik weer, de rotte vervang ik door de goede van de blauwe.

Voor de klemmetjes voor de remleiding ben ik momenteel bezig bij Geuzendam, die beweerd dat hij er wel aan kan komen, na zijn vakantie.

Ach, zo langzaam krijgen we de zaak op orde.

Leiding geven

Afgelopen carnavalsweek vrij gehad. Nee, ik heb geen glas bier meer gedronken vanwege carnaval. De week werd pas leuk aan het einde, op vrijdag en zaterdag. Eindelijk vond ik de rust om nog eens aan mijn grijze SW te beginnen. Hij staat nu op de oprit, te lonken. Steeds denk ik, hij moet toch ook een keer opgeknapt worden, maar de blauwe heer moet eerst klaar en dan is de grijze al lang doorgeroest. Want roest heeft hij wel degelijk.
Maar de grijze is nu donor van de blauwe: goede remleidingen, een fijn werkend vlottertje en een redelijk frisse benzinetank, met nog tie liter benzine (minder fris). Nu had ik die tank van de blauwe heer pas vorig jaar van binnen gesealed. Maar ik weet nu in ieder geval weer hoe de leidingen er naar toe moeten lopen. Ook het interieur is nog heel aardig. Dat heb ik ooit uit een sloop Imola gehaald die nog van een kennis was geweest. Vandalen hadden over zijn 33 gelopen en de auto was total loss verklaard.
De trekhaak van de grijze heb ik ook maar even apart gelegd, misschien zijn er nog liefhebbers voor.
Maar eigenlijk is het voornaamste dat ik wil gebruiken uit de grijze de hemel... Ja, daar is niet aan te komen voor een sportwagon uit '89. En dan deze dingen nog (zie onder): benzineleidinggeleiders. Heel handig, maar niet aan te komen. Onder de grijze zitten ze nog, maar niet duurzaam bevestigd om ze weer duurzaam los te kunnen maken. Zal ik ze eruit slijpen?

33 x 3

Afgelopen weekend was wel heel erg decadent. Mijn gekte werd nu even eminent zichtbaar voor de buitenwereld. Mijn buurman vroeg mij vanmorgen waar 'de zwarte' is. Tja, die staat in de garage, de blauwe heer op de oprit en 'dae rooje' voor het huis.
Dat de QV zijn donorcodicil had ingvuld, is niet onopgemerkt gebleven: zijskirts, sloten, ruitenmotortjes en voorruiten, uitlaat, wielen, interieurdelen, bumper, trekhaak, grill, lichten rondom, blok! Oh, en de pas vernieuwde benzineleiding en misschien ook wel de geventileerde remschijven van voor. Van voor ook de stabilisatorstang, niet te vergeten. De kelder is propvol, de QV is kaal als een kip en gelukkig slechter dan gedacht. Maar zijn geest zal voortleven! Het blok zal worden nagezien en zal eventueel gereviseerd terugkeren in de blauwe heer. Stabilisatorstang, zijskirts en wielen maken de QV-look van de blauwe heer compleet. Tijdplan: onmogelijk aan te geven. Effect: niet te beschrijven rijgenot!
De rooje loopt soepel, trek leuk op, maar heeft veel toeren nodig om snelheid te houden. In tegenstelling tot de QV, die kwam helemaal van onderop en ging door tot 6500 toeren ... en dan dat geluid (met dank aan K&N)! Ik mis hem nu al. We moeten hem snel ontleden, het blok ligt er nog in, maar op de aandrijfassen na, is hij helemaal los. Die blauwe klaarmaken en zo snel mogelijk dat 1700 blok erin lepelen. Dan de grijze SW nog even ontleden, of verkopen: Er ligt nog een goed 1300 blok in, en is verder helemaal compleet. Met een gaaf Imola-interieur.
Of krijg ik langzaam plezier aan dat klussen? Wat komt er na 33?

Tulipo

De bumper

Vandaag had ik een dagje vrij. Vanmorgen hebben we een lentewandeling gedaan met de klas van onze dochter, vanmiddag lekker prutsen aan de blauwe. Ik had met Jan de lasser gebeld over hoe te slijpen rond de vrijgelegde roestgaten (zie hiervoor), en mij instructies laten geven; zo recht mogelijk en alle roest weghalen. Dat leek simpel. Dat heb ik geprobeerd, maar ik had steeds in het achterhoofd de woorden van Jan: "Als het niet lukt, dan zal ik het wel doen". Geen goede gedachten als je voor de eerste keer de slijptol in je geliefde old- of beter youngtimer gaat zetten. Het resultaat was dan ook hier en daar een paar rechte snedes, die weinig zullen uitmaken op het werk dat gedaan moet worden. Ik ben bang dat ik teveel weghaal of onvakkundig gaten maak die dan met veel capriolen weer gelast moeten worden. Dan maar de voorbumper die al lang half vast hangt, losgemaakt. Geen grote opgave, hier en daar een schroefje doorslijpen dat toch moervast geroest is en het ding afpakken.
En ook een vrije blik op de onderkant van de voor- spatborden, 'niet sglechkt' voor een auto van 18 jaar oud!

De volgende stap zal zijn toch maar Jan te roepen en de zaak professioneel te laten dichtmaken.
Tulipo

Gevoelig plekje

Vandaag een uurtje gewerkt aan de bumperophanging van de Vlaamse blauwe heer. Vooral aan de linkerkant was de vloer onder de het bevestigingsijzer doorgeroest. Dat komt bij de oudere types 33 helaas veelvuldig voor. Bij de door Pininfarina maatgemaakte SW's ook. Nu blijkt hoe de constructie van de SW is ten opzichte van de normale hatchback; de vloerplaat is met een 15 cm verlengd (op de foto te zien aan de naad rechts van de vier gaten in de vloer), met daarop de nieuwe achtersteven van de SW. Die blijkt overigens ook niet geheel roestvrij. Condens heeft hier huisgehouden in de lasnaden en de moeilijke hoekjes. Voor het eerst heb ik vandaag gekeken onder, of beter boven, de hemel. In de rechterhoek boven de klepscharnier zat ook een plekje dat bijzondere aandacht verdient. Daaronder, boven het rechterachterlicht was al eens door de vorige eigenaar onderhanden genomen, maar dat was maar provisorisch. Dat moet beter kunnen, en ik zal Jan daartoe eens braaf moeten vragen, want het is een moeilijk bereikbaar punt.

Voor het eerst de flex erin gezet en wel in de wielkasten aan de rechterkant. Daar moet ik nog mee leren omgaan, dat gaat razendsnel, en voordat je het weet heb je een gat waar je met paard en wagen in kan draaien. Voordat ik daar mee verder ga, ga ik eens wat oefenen op die dorpels, dat is groot en overzichtelijk. De rem-en benzineleidingen eronder wel eerst even weghalen! Ik zal Jan nog maar eens bellen om te vragen hoe precies te werk te gaan.

Alles gaat veel langzamer dan gehoopt. Tijd, of het gebrek daaraan, is voorlopig nog mijn grootste probleem. Maar lichaamsbeweging is essentieel en daarom heb ik vanmiddag mijn rode kanonskogel nog eens uitgelaten; die hangt nu weer schoon aan de haak, in tegenstelling tot mijn jack, dat nog in de was zal moeten.

Tulipo

Een uurtje vrij...

Gelukkig, de kop is er weer vanaf. Gisteravond had ik een uurtje echt zin om wat te doen en dat is me goed afgegaan. Ik denk dat ik het weer te pakken heb, ik zie echt uit naar vanavond naar de volgende klus.

Wat heb ik gisteren gedaan? De dikke bitaklaag die op de vloer ligt, eraf gekapt met een oude kapbeitel van mijn opa, en de roestige plekken blootgelegd. Dit aan de rechterkant. Ik sta toch elke keer weer verbaast te kijken hoe goed deze Antwerpse 'bleu lord' is; enkel de dorpels hebben grote doorroestingen en de bumperophanging achteren. Hier en daar zijn er klein plekjes. De vloer is bijne helemaal intact, voorzover het te zien is natuurlijk. Het zal noodzakelijk zijn hier en daar steeksproefsgewijs wat openingen i de bitak te maken om te controleren of er werkelijk geen verdere roest onder zit.

Inmiddels zie ik deze blog als de stok achter de deur om mij r dagelijks aan te herinneren dat er nog een klusje wacht. Het werkt moet ik zeggen, en ik ben blij toe.

Vanavond de linkerkant en dan de flex erin!

Tulipo