Het jaar van de Sportwagon

Dat was 2007, haha. Toen stond de auto al een half jaar in mijn garage. Nu is het bijna augustus 2012, en dan zitten er 6 jaren van werken en laten staan er op. Dat ik dit hier zo neer schrijf kan ik eigenlijk nog niet geloven. Zal toch wel weer iets tussenkomen, of het zal wel niet helemaal lukken. Dat denk ik dan. Maar het omen is gunstig. Ik heb nog tot augustus de tijd, ben thuis, de financiële inspanningen blijven ook beperkt tot kleinigheden en verder is het alleen zien wat hij doet. Motorisch, technisch en administratief. Dat laatste als de apk-voorkeuring er goed uit ziet. Een apk-voorkeuring wil ik ergens laten doen, maar dan moet de SW op een aanhanger. De dichtstbijzijnde garage is die van Maurice Redeker, Garage Sanders aan de Broekhin. Dat zijn 1000 meter. Eventueel te slepen achter mijn 146? Ach we zullen zien.
Ik heb nog een akkefietje met het Ministerie van Justitie/ RDW over die rooje. Die stond niet verzekerd maar onafgemeld met panne op de oprit. Toch kreeg ik een bekeuring van bijna 400 ballen. Ik heb nog geen bericht gehad over mijn bezwaarschrift, waarin ook deze blog een belangrijke bewijsrol speelt. Immers ik doe verslag van mijn werken, ook aan de rooje, en dat verslag wijst duidelijk op een panne in de periode dat de RDW de verzekering heeft gecontroleerd. Smerig zaakje overigens, dat controleren achter de computer. Een paar tabellen met elkaar koppelen en de selectie JA op kenteken en NEE in verzekering rolt er uit aan 400 euri per geval. Dat is snel geld verdienen voor vadertje staat.
Ik moet de RDW overigens te vriend houden, de blauwe moet straks naar Venlo voor een importkeuring. En dat willen we toch graag goed doorlopen.

Hieronder nog een paar oude plaatjes van de staat hoe hij was, na aankoop.

De rechterdorpels

Interieur eruit om de vloer op te lappen

Achterklep met vervelend gat boven rechterachterlicht

Nog meer achteras

Remvoeringen zijn nog in orde, nu weer goed monteren

Achterwand remtrommel, klaar behandeld

Had ik al gemeld dat ik een paar veren in het Gebroek, 500 meter verderop in de straat had kunnen krijgen? Veer van boven, Brunoxbehandeling

Veer van boven, gelakt

Reactiestangen, Panhardstang en stabilisatorstang

 

De as in opbouw op mijn werkbankje.

Remkrachtverdeler, schoongemaakt en geschuurd. Op de achtergrond de verschillende korte remleidingslangetjes en -pijpjes. Ik zal eens moeten gaan zien wat hier nog nieuw van te krijgen is.

Het leeggevallen hoekje van de remkrachtverdeler aan de linkeronderkant van de SW eens even opgeschoond. Ik zal voor de remleidingenstukjes een passende oplossing moeten vinden. Ze zitten muurvast en daardoor draai ik ze mors of ze zijn doorgeroest.

De kromme haak is de stabilisatorstang van de QV. Die hangt weer op zijn oude plekje nadat ik die deze week ook even een grondige schuur-, primer- en lakbehandeling gegeven. Die komt straks onder de SW. De fiets is een Cannondale 600SL Furio met headshock.

As en verenwerk

De as is klaar, de trommelachterkanten zijn klaar, nu de veren, de reactiestangen en de leidingen nog.
Gisteren en vandaag flink geschuurd aan de veren. De linker veer is redelijk goed en overal tamlijke gelijk dik, ondanks de roest. De rechter vee is plaatselijk erg dun en ik zal moeten vervangen. In sport- en verlagingsveren heb ik geen zin. het moet origineel blijven. Op SCARB-forum en 33-register-forum al advertenties uitgezet. Maar vooralsnog geen bruikbare reacties.
Ik heb overigens geen idee hoe de uitwisselbaarheid van die veren is met die van een type 2 hatchback of een type 3 SW danwel hatchback. Dat zal ik maar eens eerst uitzoeken.
hieronder een paar foto's van het werkproces aan de as.

Kale as, na intensief schuren en krabben

Wat je toch niet allemaal kunt, ook als je geen electriek machientje hebt 

Achterwand remtrommel, met roest

Achterwand remtrommel, met eerste laagje Brunox

WAchterveer, links na schuuroefening, rechts koud onder de auto uit.

De as, met twee lagen Brunox, twee lagen grondverf en twee lagen matzwarte lak

Rechter veer op het schuurblok, wezenlijk slechter dan het linker veerwerk

Linker veer na een laagje Brunox

Rechter veer met zwakke plek, in eerste wikkeling

Brunox, mijn vriend

Oh, en de Rooje is verkocht! Hij gaat voor zijn derde

leven ingezet worden door een Alfa-fan in Maastricht. Leuk.

QV-wielen

Vergeet ik toch nog mijn QV-wielen te vermelden. 

De afgelopen weken heb ik ze opnieuw in mat-zwartgespoten en noge een grondig glad gemaakt.  Ik was niet tevreden met het resultaat, met de banden er nog op. Die heb ik laten verwijderen door Gijs van de autobandenservice.nl. Jonge bedrijf met een jonge eigenaar, die niet bang is om ook eens wat extra's te doen, voor weinig. 

De velgen zijn inmiddels opnieuw spuitklaar en wachten in de achterbak van de SW op nieuwe lak.

Accuplateau

Afgelopen week nog even de vaart erin gehouden. Naast het monteren van de linkere veiligheidsgordel en de lijst om de vloerbedekking vast te zetten, heb ik in de stille uurtjes nat het eten en het Journaal nog gewerkt aan het accuplateau uit de grijze.
Tijdens het demonteren van de accu uit de grijze heb ik de plateaus waarop de accus staan in beide auto's eens even vergeleken. In de blauwe was het zowat doorgeroest, in de grijze was het heel aardig geconserveerd. Wel roest, maar geen gaten. Dat plateau gedemonteerd en even aan de kant gelegd voor verdere bewerking. Eerst die gordelspanner erin draaien. En passant ook even de zonnekleppen en de handgreep aan de rechtervoorzijde gemonteerd. Dat is geen werk voor in de avonduren, je ziet niets meer. Tijd dat die wagen naar buiten komt.

Het plateau heb ik gisteren blank geschuurd en in de Brunox gezet. Brunox is een voor mij nieuw middeltje, veel dunner en beter verwerkbaar dan Noverox. Dat wordt op den duur toch dik en moeilijk verwerkbaar. Het droogt langzamer en veel ruwer op. Brunox droogt in eerste laag heel snel en glad. De tweede laag is gemakkelijk aan te brengen met een penseel en geeft een heel mooi glad resultaat. Morgen een bus zwarte verf halen en spuiten dat plateau.
Monteren en klaar is Kees, ... eh Tulipo.

Nog meer roest

Tsjonge, ik dacht er langzaam verlost van te zijn, maar de laatste wielkast had nog een paar verrassingen in petto. Niet erg graverend, maar toch weer een paar uurtjes werk gehad om de rottige lijsten en naden bij te werken. Morgen de menie d'r op en dan tectyl. De onderkant is dan bijgewerkt.
Langzaam wordt het tijd voor de tank. De benzinetank moet er een keer onder komen en aangesloten worden. Dan kan ik weer eens proefdraaien en mogelijk rijden.

Tussen werken, ontroesten en krant lezen toch ook nog even tijd gezien de nieuwe Speedlines nog even te schuren en te grondlakken.

Het wordt zomer, heerlijk!

Klein plekje

Het is alweer vanaf afgelopen winter dat ik nog iets gedaan heb aan de blauwe heer. Nu de temperaturen het weer toelaten heb ik mij vandaag nog eens een uurtje gestort op een paar kleine rotte roestplekjes aan de blauwe. Ik ahd van mijn tandartsassistente een kalksteenafkrabber gekregen, waarmee ik het plekje te lijf wilde gaan. Daartoe moest de achterklep eraf, meende ik. Helaas zat het kleine blaasje in de heok van het dak in een holle ruimte van het achterdeel van het dak, net voor de klep, waar ik ook met mijn krabbertje niet bij kon. Wat een gepiel. Omdat het al laat was en ook onze buren in de gaten hadden dat het te laat was om nog op straat hard te schreeuwen, ben ik maar niet meer tot drastische maatregelen overgegaan. Maar morgen ga ik er toch met de slijper (de kleine) aan om het gat schoon te maken. Lassen moet toch ook nog gebeuren (ja, nog steeds), dus dat kleine gat kan er ook nog bij.

De bumper

Vandaag had ik een dagje vrij. Vanmorgen hebben we een lentewandeling gedaan met de klas van onze dochter, vanmiddag lekker prutsen aan de blauwe. Ik had met Jan de lasser gebeld over hoe te slijpen rond de vrijgelegde roestgaten (zie hiervoor), en mij instructies laten geven; zo recht mogelijk en alle roest weghalen. Dat leek simpel. Dat heb ik geprobeerd, maar ik had steeds in het achterhoofd de woorden van Jan: "Als het niet lukt, dan zal ik het wel doen". Geen goede gedachten als je voor de eerste keer de slijptol in je geliefde old- of beter youngtimer gaat zetten. Het resultaat was dan ook hier en daar een paar rechte snedes, die weinig zullen uitmaken op het werk dat gedaan moet worden. Ik ben bang dat ik teveel weghaal of onvakkundig gaten maak die dan met veel capriolen weer gelast moeten worden. Dan maar de voorbumper die al lang half vast hangt, losgemaakt. Geen grote opgave, hier en daar een schroefje doorslijpen dat toch moervast geroest is en het ding afpakken.
En ook een vrije blik op de onderkant van de voor- spatborden, 'niet sglechkt' voor een auto van 18 jaar oud!

De volgende stap zal zijn toch maar Jan te roepen en de zaak professioneel te laten dichtmaken.
Tulipo

Gevoelig plekje

Vandaag een uurtje gewerkt aan de bumperophanging van de Vlaamse blauwe heer. Vooral aan de linkerkant was de vloer onder de het bevestigingsijzer doorgeroest. Dat komt bij de oudere types 33 helaas veelvuldig voor. Bij de door Pininfarina maatgemaakte SW's ook. Nu blijkt hoe de constructie van de SW is ten opzichte van de normale hatchback; de vloerplaat is met een 15 cm verlengd (op de foto te zien aan de naad rechts van de vier gaten in de vloer), met daarop de nieuwe achtersteven van de SW. Die blijkt overigens ook niet geheel roestvrij. Condens heeft hier huisgehouden in de lasnaden en de moeilijke hoekjes. Voor het eerst heb ik vandaag gekeken onder, of beter boven, de hemel. In de rechterhoek boven de klepscharnier zat ook een plekje dat bijzondere aandacht verdient. Daaronder, boven het rechterachterlicht was al eens door de vorige eigenaar onderhanden genomen, maar dat was maar provisorisch. Dat moet beter kunnen, en ik zal Jan daartoe eens braaf moeten vragen, want het is een moeilijk bereikbaar punt.

Voor het eerst de flex erin gezet en wel in de wielkasten aan de rechterkant. Daar moet ik nog mee leren omgaan, dat gaat razendsnel, en voordat je het weet heb je een gat waar je met paard en wagen in kan draaien. Voordat ik daar mee verder ga, ga ik eens wat oefenen op die dorpels, dat is groot en overzichtelijk. De rem-en benzineleidingen eronder wel eerst even weghalen! Ik zal Jan nog maar eens bellen om te vragen hoe precies te werk te gaan.

Alles gaat veel langzamer dan gehoopt. Tijd, of het gebrek daaraan, is voorlopig nog mijn grootste probleem. Maar lichaamsbeweging is essentieel en daarom heb ik vanmiddag mijn rode kanonskogel nog eens uitgelaten; die hangt nu weer schoon aan de haak, in tegenstelling tot mijn jack, dat nog in de was zal moeten.

Tulipo

Een uurtje vrij...

Gelukkig, de kop is er weer vanaf. Gisteravond had ik een uurtje echt zin om wat te doen en dat is me goed afgegaan. Ik denk dat ik het weer te pakken heb, ik zie echt uit naar vanavond naar de volgende klus.

Wat heb ik gisteren gedaan? De dikke bitaklaag die op de vloer ligt, eraf gekapt met een oude kapbeitel van mijn opa, en de roestige plekken blootgelegd. Dit aan de rechterkant. Ik sta toch elke keer weer verbaast te kijken hoe goed deze Antwerpse 'bleu lord' is; enkel de dorpels hebben grote doorroestingen en de bumperophanging achteren. Hier en daar zijn er klein plekjes. De vloer is bijne helemaal intact, voorzover het te zien is natuurlijk. Het zal noodzakelijk zijn hier en daar steeksproefsgewijs wat openingen i de bitak te maken om te controleren of er werkelijk geen verdere roest onder zit.

Inmiddels zie ik deze blog als de stok achter de deur om mij r dagelijks aan te herinneren dat er nog een klusje wacht. Het werkt moet ik zeggen, en ik ben blij toe.

Vanavond de linkerkant en dan de flex erin!

Tulipo