Forza Alfa!

Vandaag niet veel uitgespookt, morgen gaat het gebeuren.
Wel een leuk prulletje gemaakt.
Tulipo

Testrijden

Waarom een nieuwe? De QV is verreweg op de hond; oplappen zal pieken gaan kosten. Pieken die we beter in de blauwe heer willen steken. Maar toch willen we niet zonder vervoer, betrouwbaar vervoer! Keuze numer twee: Fiat Multipla 1.6 16v ELX. (nummer 1 was een Fiat Marea 2.0 ELX. Even nog uitleggen waarom een Fiat. Het is een bijzonder creatief merk met een degelijke uistraling, eigenwijs en sportief genoeg om aan onze wensen te voldoen en praktisch genoeg om voor ons in aanmerking te komen. Lancia is ook een aardig merk, maar niet echt praktisch in de modelvoering. De enige serieuze Alfa die voor vervanging in aanmerking komt, de 156 SW is gewoon nog te duur).
Multipla: Wat een auto. Zes zitplaatsen in twee rijden verdeeld, een supergrote achterklep, makkelijke individueel te verwijderen stoelen en alle serieuze opties, zoals daar zijn: airco, stuurbekrachtiging en (deze) met trekhaak. Electrische ramen, airbags en ABS is meegenomen. Maar leuk ook om in te rijden, stuurt lekker licht en tegen de verwachting in, het ding weegt 1275 kg, met een 1600 motor toch nog aardig pittig. In verhouding tot een tweeliter Espace is de Multipla nog een rappe sprinter. Een rondje gemaakt rond Venlo, samen met Marianne die nog meer onder de indruk was dan ik. Zij had de auto het liefst meteen meegenomen (zie foto). Maar als met de Marea, die ik het liefst meteen had laten inpakken, hebben we een paar dagen bedenktijd gevraagd. Waarom nu toch geen nieuwe?
We zijn niet goed bezig, we moeten gewoon doorwerken aan die blauwe heer en niet te lang naar andere auto's kijken. Die blauwe is heel goed te maken en voor minder centen dan een Multipla, Marea of Mini.
Dus geen gezeik, aan de bak en werken aan die SW. Morgen begin ik weer; voorbumper verwijderen.
Tulipo

D'n hiemel

Vorige week de hemel verwijderd.
Niet de echte, natuurlijk. Nee, de binnenbekleding van het dak uit de blauwe heer. Dat ging goed en was nodig. In de achterste hoek van het dak zitten een paar lelijke plekjes die ik zo beter kan bereiken en behandelen. En passant de deurrubbers eens losgehad. Alles zag er heel netjes uit, op hier en daar een naad die beroest is.
Deze hemel is echt smerig door de vorige eigenaar, een zware roker, die daarom volgens mij naar de echte hemel moet zijn gegaan of binnenkort zal gaan. Gelukkig heb ik nog een reservehemel uit mijn champagne-SW. Die staat nog steeds te wacchten op ontleding, maar daarvoor zal ik eerst de blauwe heer gerepareerd meoten hebben. Bruikbare vitale delen uit de champagne-SW ga ik dan pas overhevelen. Onze kelder kan dat momenteel niet aan, die is al behoorlijk opgestockt met SW-delen. De rest gaat in de verkoop.
Ik vraag mij af of er nog veel type-II delen gevraagd of aangeboden worden. Er staat momenteeel een 89-er 1.7 QV SW te koop op www.mobile.de ergens achter Osnabrueck; 650 euri. Schijnt een Zwitserse import te zijn, want naar mijn weten zijn deze in Duitsland en ook in Nederland niet geleverd. alfa was de tijd toch al ver vooruit met een snelle en sportieve bestelwagen. Tegenwoordig zie je niet anders, als je al een echte combi-variant kunt krijgen. Iedereen roept toch tegenwoordig om een monospace: de Scenics, Zafira's, C- en S-max'en, Espace's en Touaregs zijn niet meer aan te slepen. De enige echt originele uitschieter blijft naar mijn smaak dan toch de Multipla. Wat een leuk ding, je kunt er met drie personen voorin zitten! Fiat is toch wel de koning onder de autocreateurs, kan Renault roepen wat wil.
Maar goed, het werk vordert, maar langzaam. Ik doe mijn best.

Tulipo

Oh, onze lokale frietboer rijdt de naar mijn idee perfecte Alfa. Alleen die wielen, daar ben ik nog niet helemaal uit ...

Gevoelig plekje

Vandaag een uurtje gewerkt aan de bumperophanging van de Vlaamse blauwe heer. Vooral aan de linkerkant was de vloer onder de het bevestigingsijzer doorgeroest. Dat komt bij de oudere types 33 helaas veelvuldig voor. Bij de door Pininfarina maatgemaakte SW's ook. Nu blijkt hoe de constructie van de SW is ten opzichte van de normale hatchback; de vloerplaat is met een 15 cm verlengd (op de foto te zien aan de naad rechts van de vier gaten in de vloer), met daarop de nieuwe achtersteven van de SW. Die blijkt overigens ook niet geheel roestvrij. Condens heeft hier huisgehouden in de lasnaden en de moeilijke hoekjes. Voor het eerst heb ik vandaag gekeken onder, of beter boven, de hemel. In de rechterhoek boven de klepscharnier zat ook een plekje dat bijzondere aandacht verdient. Daaronder, boven het rechterachterlicht was al eens door de vorige eigenaar onderhanden genomen, maar dat was maar provisorisch. Dat moet beter kunnen, en ik zal Jan daartoe eens braaf moeten vragen, want het is een moeilijk bereikbaar punt.

Voor het eerst de flex erin gezet en wel in de wielkasten aan de rechterkant. Daar moet ik nog mee leren omgaan, dat gaat razendsnel, en voordat je het weet heb je een gat waar je met paard en wagen in kan draaien. Voordat ik daar mee verder ga, ga ik eens wat oefenen op die dorpels, dat is groot en overzichtelijk. De rem-en benzineleidingen eronder wel eerst even weghalen! Ik zal Jan nog maar eens bellen om te vragen hoe precies te werk te gaan.

Alles gaat veel langzamer dan gehoopt. Tijd, of het gebrek daaraan, is voorlopig nog mijn grootste probleem. Maar lichaamsbeweging is essentieel en daarom heb ik vanmiddag mijn rode kanonskogel nog eens uitgelaten; die hangt nu weer schoon aan de haak, in tegenstelling tot mijn jack, dat nog in de was zal moeten.

Tulipo

Een uurtje vrij...

Gelukkig, de kop is er weer vanaf. Gisteravond had ik een uurtje echt zin om wat te doen en dat is me goed afgegaan. Ik denk dat ik het weer te pakken heb, ik zie echt uit naar vanavond naar de volgende klus.

Wat heb ik gisteren gedaan? De dikke bitaklaag die op de vloer ligt, eraf gekapt met een oude kapbeitel van mijn opa, en de roestige plekken blootgelegd. Dit aan de rechterkant. Ik sta toch elke keer weer verbaast te kijken hoe goed deze Antwerpse 'bleu lord' is; enkel de dorpels hebben grote doorroestingen en de bumperophanging achteren. Hier en daar zijn er klein plekjes. De vloer is bijne helemaal intact, voorzover het te zien is natuurlijk. Het zal noodzakelijk zijn hier en daar steeksproefsgewijs wat openingen i de bitak te maken om te controleren of er werkelijk geen verdere roest onder zit.

Inmiddels zie ik deze blog als de stok achter de deur om mij r dagelijks aan te herinneren dat er nog een klusje wacht. Het werkt moet ik zeggen, en ik ben blij toe.

Vanavond de linkerkant en dan de flex erin!

Tulipo

Het jaar goed begonnen...?

Nu ja, de plannen voor de vrije dagen rondom kerst en nieuwjaar waren reuze, maar niets is er vanuit gekomen. Griep: ziek, zwak en misselijk.
Wel is Jan de lasser langsgeweest en heeft de roestplekken bekeken. Die had ik gevraagd eens te komen kijken naar mijn Sportwagon, maar niet verteld dat we een andere, Vlaamse hadden gekocht die aanmerkelijk beter was. Ik had die Vlaming natuurlijk niet gekocht als ik er niet van overtuigd was dat die veel beter was, en dat bleek ook.

Ik had de indruk dat alles nogal meeviel, gelukkig was Jan het met mij eens. Ook achterop, de bumperbevestiging is kritisch bezien. De zijruitjes achter de C-stijl idem. Daar zal ik nog wat werk aan hebben. Gelukkig heb ik nog een set goede raamstijlen in mijn oude SW. Jan kent nog een man die mij daarmee kan helpen te vervangen. De roest onder langs het achterste nummerplaatscherm, zal ik moeten laten stralen om de roest er volledig af te krijgen.
Deze plekken hebben de prioriteit: dorpels, raamlijst en bumperbevestiging achterin; gelukkig alles binnenin en onderop, zodat schoon spuitwerk achterwege kan blijven.
Op de foto de velgen die de verkoper uit Antwerpen had gemonteerd. Deze telefoonschijfvelgen zijn razendpopulair en daarom duur. Ik heb ze nooit mooi gevonden. Bovendien, zie je ze niet als je in de auto zit... Ik heb ze geruild voor een set Alfasud Spintvelgen 13 inch met normale breedte banden die bijna nieuw zijn. Bovendien was onze Antwerpenar zo blij dat hij spontaan aanbood de 33 naar Limburg te brengen. Wat wij natuurlijk graag aannamen. Pffh, telefoonschijven....



Als het laswerk is gedaan wil ik de remmen eens goed nakijken en dan ga ik hem invoeren.

Maar eerst ga ik komende week eens zien of mijn flex nog werkt.

Tulipo 060107

Introduction

Meet Lord Blue, a blue Alfa 33 Sportwagon 1.3S from 1989 I imported in 2006 from Antwerp, Belgium to The Netherlands to restorate it, .

All in all, the work is relatively easy but my job, my family and other activities are time consuming. In addition, I enjoy very much doing as much work as possible by myself, for as little money as possible. 

Read about the project, my progress and delays, curses and infatuations.