Oh ja...

Deze was ik jullie nog schuldig. Mooi niet? En ze rijden heerlijk.

Tulipo

Nog meer roest

Tsjonge, ik dacht er langzaam verlost van te zijn, maar de laatste wielkast had nog een paar verrassingen in petto. Niet erg graverend, maar toch weer een paar uurtjes werk gehad om de rottige lijsten en naden bij te werken. Morgen de menie d'r op en dan tectyl. De onderkant is dan bijgewerkt.
Langzaam wordt het tijd voor de tank. De benzinetank moet er een keer onder komen en aangesloten worden. Dan kan ik weer eens proefdraaien en mogelijk rijden.

Tussen werken, ontroesten en krant lezen toch ook nog even tijd gezien de nieuwe Speedlines nog even te schuren en te grondlakken.

Het wordt zomer, heerlijk!

2 maal SW en winterbanden

Nog best een mooi ding.

Ik had me voorgenomen aan de blauwe te werken, maar zoals gezegd (zie mijn vorige bericht) wilde ik liever niet op de koude ondergrond gaan liggen. Daarom ben ik aan de velgen van mijn rooje begonnen om de winterbanden om te laten leggen.

Daar komt nu weer bij dat ik het contract van mijn winterstalling heb opgezegd van de grijze SW, en dat die auto dan ook weg moet voor 1 januari... sic. Tja. Ik de Billyboys weer gebeld, althans geprobeerd, omdat het oude nummer niet meer aangesloten was. Via Hyves van mijn dochter de broer van de Billyboys benaderd. Henny belde mijn netjes terug met de mededeling dat het dinsdag eventueel zou kunnen, afgezien van het weer. Nu het weer was weer spelbreker, te glad en te afgelegen. Ik ben dus afgelpoen week maar eens naar de winterstalling getogen om te zien hoe de SW erbij stond. Goed, heel goed bleek zelfs. Geen beweging in te krijgen, remmen tjoklvast. Onverrichterzaken toog ik weer huiswaarts, zoals dat dan heet. Thuis eens op mijn gemak bekeken hoe die remmen nu eigenlijk precies in mekaar zitten. Achterremtrommels, voorremschijven. Waarschijnlijk zouden het de trommels zijn, mogelijk had ik de auto met aangetrokken handrem weggezet en de roest en de vorst deden hem nu stokstijf op de plek rusten.
Vandaag ben ik er weer geweest. Remreiniger, kruipolie, krik, een middelzware hamer, gasbrander (je weet nooit), lamp en gereedschapskist in de achterbak. Het eerste achterwiel bleek niet eens vast te zitten, het waren de voorwielen die waren vastgeroest. Nu ja, dat viel ook wel mee, er zat wat roest op de schijven en de remolie was allang afgelopen wegens een lek. Klusje in een uurtje geklaard; de remblokken verwijderd en de zaak rolt weer. Een paar fotootjes getrokken voor het verslag en eventueel de handel. Liefhebbers?

Thuis aangekomen nog wat geschuurd aan mijn TI-velgen en de dag was weer kapot.

Ik begin er langzaam zin in te krijgen.

Goed nieuwjaar, Thei


Zijn er nog liefhebbers voor deze schone?
Wat als ik deze nu eens had laten lassen...?

Imola-interieurtje

Prompte 14 inch stalen velgen met spikes

De banden

De winter trekt een diep spoor door mijn plannen. Ik had me voorgenomen aan de onderkant van de blauwe door te werken, maar door de vroege kou, kan ik het niet opbrengen om onder de auto op de koude vloer in de garage te gaan liggen sleutelen. Dan maar wat wielen oppakken. De QV-velgen van mijn 1.7QV (wijlen) heb ik opgepakt, maar nog urgenter blijken nu de winterbanden van onze rooje. Die zijn te dun en versleten. Ik moet nieuwe hebben en het besluit is gevallen op Quatrac3 van Vredestein, omdat ik dan in het voorjaar ook geen nieuwe zomerbanden meer hoef aan te schaffen. Daarmee kunnen we weer een paar jaar vooruit, zonder al te grote bedragen te spenderen. Het autorijden blijft tenslotte een hobby...
De velgen voor de Quatracs heb ik ook al (zie onder), ze liggen nog in de kelder en gaan nu naar boven voor een renovatiebeurt. Dat gaat er goed uit zien...

Kleine dingetjes aan de onderkant

De blauwe is al lang terug van de lasser, maar ik schiet maar niet op. Sinds een aantal weken heb ik consequent gewerkt aan de tank en de onderkant. De benzineleidingen van de QV heb ik er in een uurtje onder gelegd. Nu de tank er onderschroeven. Maar eerst de onderkant behandelen. Dat heb ik ook gedaan, maar het lijkt allemaal nog niet zoals ik het wil. Om het perfect te krijgen moet ik veel meer geld uitgeven, en dat is mij de onderkant niet waard.



De volgende stap, voor het monteren van de tank en het aansluiten van de benzineleidingen, zal zijn de ontroesting van de wielophangingen, achter en misschien ook al voor.



Het gaat langzaam, maar wel vooruit, Tulipo

Er zit weer schot in de zaak!

Mijn collega Roel is een goede vent. Hij verslingerd aan een fout Duits merk, maar hij heeft het hart op de juist plek. Hij tipte mij over een plaatwerker met ijzer in zijn aderen. Deze man wil alleen maar werk doen als het 'fatsoenlijk' gemaakt moet worden. Fatsoenlijk heeft niets met normen een waarden te maken. Nee, fatsoenlijk staat in Limburg voor degelijk, kwalitatief uitermate tevredenstellend. Gewoon goed dus. Punt voor Roel.
Roel heeft zelf ervaring met plaatwerk, zijn auto uit '82 werd aangereden in de file, en harmonicade helemaal ineen aan de achterkant. Dat kan zelfs een Duitse wagen niet verdragen. De hele handel werd bijeen gepakt en door onze (nu) gezamenlijke 'man' aangepakt. En dat was fatsoenlijk gedaan! De auto van Roel is echt weer helemaal nieuw (beter dan hij was!).
Voor die paar plekjes die ik graag bijgewerkt had, had ik zo'n man nodig; geen gezeur, niet zuinig zijn, fatsoenlijk werk!


Voor de gouden tip van Roel plaats ik een foto van zijn gouden brik in deze rubriek, we zijn tenslotte collega's!







Volgende week mogen we het resultaat van de noeste plaatwerker hier aanschouwen.

Klein plekje

Het is alweer vanaf afgelopen winter dat ik nog iets gedaan heb aan de blauwe heer. Nu de temperaturen het weer toelaten heb ik mij vandaag nog eens een uurtje gestort op een paar kleine rotte roestplekjes aan de blauwe. Ik ahd van mijn tandartsassistente een kalksteenafkrabber gekregen, waarmee ik het plekje te lijf wilde gaan. Daartoe moest de achterklep eraf, meende ik. Helaas zat het kleine blaasje in de heok van het dak in een holle ruimte van het achterdeel van het dak, net voor de klep, waar ik ook met mijn krabbertje niet bij kon. Wat een gepiel. Omdat het al laat was en ook onze buren in de gaten hadden dat het te laat was om nog op straat hard te schreeuwen, ben ik maar niet meer tot drastische maatregelen overgegaan. Maar morgen ga ik er toch met de slijper (de kleine) aan om het gat schoon te maken. Lassen moet toch ook nog gebeuren (ja, nog steeds), dus dat kleine gat kan er ook nog bij.